Crisis

Ja, je wordt er mee dood gegooid, maar het is ook onvermijdelijk en dagelijks in het nieuws: de gevolgen van de economische crisis. Ik hoop van harte dat het u bespaart blijft, alhoewel dat bijna een praktische onmogelijk opgave is.

Recentelijk las ik een artikel dat je als schoolgaand kind het beste de crisis kunt overleven door je te verstoppen op school of universiteit. Uw en mijn kinderen zitten op het VMBO; m.a.w. de universiteit, als het daar bij hen ooit van zou komen, is wel heel ver weg. Maar dat is gelijk het credo: blijf zolang mogelijk op school. Blijf, zolang de crisis de economie in zijn greep houdt, weg van de arbeidsmarkt!

Immers, in recessietijd met school stoppen en proberen aan de slag te gaan is een buitengewoon slecht idee. Vraag het maar aan een van de honderdduizenden Nederlanders die begin jaren tachtig van de vorige eeuw hun school afmaakten en zich voor het eerst aanboden op de arbeidsmarkt. Het was een periode waarin de werkgelegenheid niet steeg. Voor nieuwkomers was nauwelijks plaats. Schoolverlaters werden jeugdwerklozen en jeugdwerklozen werden na verloop van tijd ‘langdurig werklozen’. Toen de economie in de tweede helft van de jaren tachtig weer aantrok en de bedrijven mensen gingen aannemen, visten de werklozen opnieuw achter het net. De nieuwe banen gingen vooral naar verse schoolverlaters en afgestudeerden; niet naar de langdurig werklozen. “De verloren generatie”, noemde koningin Beatrix deze onfortuinlijke groep dan ook in haar Kersttoespraak van 1985.

Krijgen we door de huidige crisis weer zo’n groep verloren jongeren? Het is allerminst uitgesloten. Er zijn lichtpuntjes: door de ‘ontgroening’ van de bevolking zijn er een stuk minder schoolverlaters en door de vergrijzing vallen er automatisch meer banen vrij; hoewel het wel de bedoeling is dat er langer wordt doorgewerkt. De crisis lijkt beduidend dieper te worden die van de jaren tachtig. De werkloosheid loopt veel sneller op dan toen. Het Centraal Planbureau vreest dat er eind 2010, 800.000 Nederlanders zijn zonder baan.

Een schoolverlater, zonder werkervaring of goedgevuld cv, staat er op die ijskoude arbeidsmarkt akelig naakt bij. Wie slim is stelt daarom zijn of haar eerste werknemerschap nu zo lang mogelijk uit. En waar kun je beter de economische storm uitzitten dan op school? Geen werkgever zal straks fronsen bij een paar extra studiejaren op je cv. Dat staat heel wat beter dan twee jaar neuspeuteren bij het UWV!

Ik heb twee tieners; dochter van 13 en zoon van 15. Dus mijn vraag was hoe zij nu de crisis ervaren. Schouderophalend werd er naar mij gekeken. “Het enige wat wij er van merken”, riepen zij in koor, “is het gezeik van jou er over en dat we nu hagelslag van de euroshopper moeten eten!” Tja, ik moet toch ergens op bezuinigen om die ‘vrijwillige’ ouderbijdrage en andere schoolkosten de komende jaren van te betalen. Dat zullen ze later vast wel begrijpen; denk ik…

Manx

(columns zijn eerder gepubliceerd in Ouderinfo CdB, schooljaar 2007/2008, 2008/2009 en 2009/2010)