Als je koorts hebt, moet je eigenlijk geen column schrijven. Ik ben zelden ziek; eens per twee jaar is mijn gemiddelde. Meestal één à twee dagen echt flink beroerd, daarna nog een dag of twee lekker uitzieken. Die laatste dag is altijd leuk, vooral als je niet al te ziek bent, maar nog wel ziek genoeg om je niet schuldig te voelen dat je in pyamabroek zappend voor de tv hangt terwijl je partner je lekker verzorgt en verwent.
Afgelopen week was het zover. Eigenlijk ook niet zo gek, want ik had het een beetje zien aankomen. Op de school van Roos gonsde het al: de griep heerst, ook Mexicaans. Deze diagnose stelde de assistente van de huisarts gewoon per telefoon vast. Echt heel knap en medisch verantwoord ook; over het creëren van een hype gesproken. Enfin, volgens mij kwam de griep van Roos niet uit Mexico, maar gewoon uit Holland. Twee dagen later werd het griepstokje doorgegeven aan Sieb. Ik heb de school gewoon vertelt dat ie 'een' griep had. Daarna was ik aan de beurt.
Als ik ziek ben ga ik mezelf altijd vragen stellen zoals: hoelang heb ik nog te leven, vinden Sieb en Roos mij een goede vader, houd mijn vrouw nog wel van mij, vind ik het werk wat ik doe nog wel leuk, zou ik niet moeten verhuizen en waar had ik die emmer neergezet want ik moet kotsen. Ik kom er ook achter waarom ik overdag werk want overdag is er namelijk geen ruk op televisie. Ik heb net naar Knight Rider gekeken. Ik vraag me altijd af: voor wie herhalen ze deze serie eigenlijk? Voor zieke mensen dus.
Voor de jongeren onder ons, Knight Rider is een serie uit de jaren tachtig die gaat over een volgeautomatiseerde auto die KITT heet. Deze zwarte auto met een rood bewegend oog in de motorkap had in de jaren tachtig al een scherm in zijn dashboard. KITT had een navigatie systeem waar de Tom-Tom van nu een puntje aan kan zuigen. Pas nu zie ik in wat voor onrealistische serie Knight Rider eigenlijk was. Want dit kan natuurlijk nooit: KITT wist alles, KITT had nooit problemen, KITT bleef ook nooit 'hangen'. Als er een update van de software kwam, dan deed alles het nog gewoon, in één keer en zonder gedoe.
Voor degene die mij nu niet meer kunnen volgen; je moet inderdaad geen column schrijven als je koorts hebt.
Manx
(columns zijn eerder gepubliceerd in Ouderinfo CdB, schooljaar 2007/2008, 2008/2009 en 2009/2010)
zondag 4 april 2010
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten