Stoppen

Neem de Noordzuidlijn in Amsterdam; daar gaan ze maar mee door, omdat de stad al open ligt en er al te veel geld in is gestopt. En herinnert u de aanleg van de Betuwelijn nog? Eigenlijk heet die verbinding van bijna 160 kilometer tussen Rotterdam en Duitsland de Betuweroute. Route of lijn; realisatie van dit project liep meer dan 10 jaar uit en de aangekondigde aansluiting op het Duitse spoorwegnet is er nog steeds niet. Ik durf u in tijden van crisis en aangekondigde bezuinigingen niet eens te vertellen wat het project heeft gekost.

Te vaak zie je dat projecten door sudderen omdat het besluit nu eenmaal is genomen en het al zo veel heeft gekost. Een beetje zoals veel huwelijken maar door modderen, omdat je al zo lang bij elkaar bent en je er al zo veel moeite in hebt gestopt. Even voor alle duidelijkheid, dit gaat natuurlijk niet over mijn huwelijk; daar hebben de moeder van Sieb en Roos en ik 10 jaar geleden de stekker uitgetrokken. We zijn daar allemaal sterker uit gekomen.

Mijn punt is dat veel trajecten allang gestopt hadden moeten worden, maar dat ze maar doorgaan omdat de beslissing nu eenmaal genomen is. Neem deze column bijvoorbeeld. Tot aan dit exemplaar heb ik 14 Manx Mijmert columns geschreven; vaak herschreven, zinnen geschrapt, weer nieuwe er ingezet, nog een grap aan toegevoegd en weer weggehaald. Nu verschijnt nummer 15 in ons onvolprezen Ouderinfo College De Brink. En u kunt nu wel door gaan met lezen, maar leuk wordt de column niet meer. Wel langer, maar niet leuker.

Ook u blijft doorlezen omdat u het ook zonde vindt om een halve column te lezen. Net als sommige voetbalwedstrijden op tv, die u ook helemaal heeft uitgekeken terwijl u na twintig minuten al lag te knikkebollen. Want stel je voor dat hij toch nog leuk of spannend wordt. En vlak voor het einde stoppen is helemaal zonde. Het zit kennelijk in de volharding van ons velen om toch maar door te gaan. Laat ik u nu een geruststellende gedachte geven: na nog alinea tekst klinkt het fluitsignaal; einde wedstrijd. Ik stop er mee, want en daar ga ik gemakshalve vanuit, in juni zal Sieb, net als uw zoon of dochter in de vierde, in het bijzijn van familie, vrienden, klas- en schoolgenoten, ouders, docenten, mentor, directeur en examencommissie zijn diploma ondertekenen en meenemen. Daarmee sluiten Sieb en ik een gedenkwaardige periode af. Eentje met mooie herinneringen aan College De Brink.

Het gaat u goed. U krijgt de groeten van uw al maar mijmerende Manx.